Een dag uit het dagboek van Fatima van Chiripaina

Harriet op zo 24 jan - 17:51

EEN DAG BIJ CHIRIPAINA

Ik wil graag het verhaal vertellen van alle vrijwilligers die het werk doen in Spanje voor de honden om hen een fatsoenlijk leven te geven. Het is daarom dat ik mijn verhaal vertel, zodat alle mensen die ons helpen weten dat wij leven voor de honden. Hoewel het een baan is die ons veel vreugde geeft, veroorzaakt hij ons ook veel verdriet door de verliezen en de dieren die we niet hebben kunnen helpen.

Vandaag werd ik wakker om zes uur in de ochtend. Ik ben begonnen met advertenties op het internet te zetten voor onze honden op zoek naar adoptieouders in de buurt, op een aantal e-mails gereageerd en vaak is het uitleggen hoe de adopties gaan en werken. Gauw het huis schoongemaakt, toen Bimbo en Ulka uitgelaten en hen eten gegeven.

Nu is Sorty aan de beurt, die eet alleen kip met rijst en groentes vanwege gezondheidsproblemen. Ik geef Sorty beetje bij beetje met de hand omdat ze anders bijna niets eet, als ik het niet op die manier zou doen dan zal Sorty sterven omdat ze niet uit zichzelf gaat eten. Sorty krijgt nog haar medicatie en ik ga de poep ruimen van de honden. Voor Sorty heb ik de dierenkliniek gebeld om een afspraak te maken voor de testen, morgen kunnen we er al heen. Nu moet ik eerst gauw de jongens vragen of zij de zorg voor de honden dan op zich nemen zodat ze niet aan hun lot overgelaten worden.

Om 9.00 ga ik naar de kennel en laat alle honden uit die de hele nacht opgesloten hebben gezeten, ze zijn dolblij en vol verwachting als ik de deuren open doe.
Op weg naar de kennel kom ik een Galgo tegen die we al een tijdje in de gaten houden en voeren. De galgo is verschrikkelijk bang en is mishandeld geweest. Zodra hij mensen ziet is hij zo bang om weer mishandeld te worden en komt niet dichterbij. Het eten leg ik gewoon neer, ik trek me terug en wacht tot de galgo het op gegeten heeft. Stapje voor stapje zal ik proberen dichter bij hem te komen en meer kan ik op het ogenblik niet doen dan zorgen dat hij in ieder geval te eten heeft. Met pijn in mijn hart stap ik in de auto en vraag aan god voor de Galgo te zorgen, dat hij er morgen weer is en niet is gedood.

Wanneer ik bij de kennel kom vergeet ik al mijn zorgen en problemen omdat de honden spelen en gelukkig lijken te zijn, ook al regent het veel de laatste tijd en is het erg koud. Ik lag vannacht te denken aan de honden en de dieren op straat die we niet op kunnen vangen. Ik kon er niet van slapen met het idee dat ze in deze kou onbeschermd moeten slapen. Ik speel met de honden, geef ze eten, ga de poep ruimen en 2 uur later ga ik weer op weg naar huis.

Tegen 12.00 neem ik gauw een douche want ik moet zo naar mijn werk.
Ik ben fysiotherapeute en geef massages waar ik mijn brood mee verdien, ik doe 4 massages per dag. Twee in de voormiddag en 2 in de namiddag

Om 16.00 ga ik vast de spullen klaarzetten want ik moet 4 honden ophalen die naar de dierenarts gaan. Ze moeten klaargemaakt worden voor een adoptie en krijgen bloedtesten, vaccinaties, paspoort, chip en ontwormingskuur. Ik ga dan ook gelijk een afspraak maken wanneer ze gesteriliseerd kunnen worden.

Sterilisatie is heel belangrijk om ongewenste zwangerschappen te voorkomen, maar niet alleen daarvoor want de dieren zijn ook veel rustiger en vechten niet meer. Helaas moeten we het beetje bij beetje doen omdat de sterilisatiekosten voor ons heel hoog zijn. De dierenarts is 40 km verderop, we moeten dus tijd en geld investeren om een bezoek aan hem te brengen.

Toen we klaar waren gaf de dierenarts me een factuur, normaal betalen we per maand voor de handelingen die die maand gedaan zijn. De maandelijkse dierenartskosten zijn gemiddeld € 500 .
Deze keer wordt het duurder want de sterilisatie kost € 120 , paspoort, vaccinatie chip €55,-

Elke maand laten we een paar honden helpen zodat ze klaar zijn voor een adoptie. De honden breng ik terug naar de kennel en ga naar huis. Thuis heb ik alle honden die moeten herstellen van hun ziekte of operatie zodat ze op een warme plaats kunnen bijkomen.

Er belde een jongen die geïnteresseerd is in een hond dus ik moet er heen om te zien of het iemand is met de juiste, goede bedoelingen en de hond met liefde kan omringen.

Dit was in de buurt, maar als er mensen interesse hebben in een hond en die wonen verderweg dan ga ik op het internet kijken wie ik kan vragen om voor ons een huisbezoek daar af te leggen.

Even weer 2 uurtjes werken en als ik weer thuis kom van mijn werk laat ik de hondjes weer uit. Daarna ga ik op het internet de mails beantwoorden van mensen die interesse in onze honden hebben.

Over 2 weken gaan we een uitstapje maken naar België om een aantal honden naar een nieuw thuis te brengen. Een paar van onze hondjes hebben daar een adoptant gevonden maar ook een paar honden van andere organisaties die we dan gelijk meenemen. Deze trip kost ons veel geld, we zijn 4 dagen van huis maar het is de enige manier dat we onze kleintjes een fatsoenlijk leven kunnen geven. De dagen dat ik weg ben komen de jongens ons helpen om de zorg van de honden in de kennel over te nemen.

Wanneer ik dan weer thuis kom word ik verwelkomd door 200 mails die wachten op een antwoord van mensen die geïnteresseerd zijn in adoptie.

En morgen…morgen begint de dag weer opnieuw met de hoop dat we goede adoptanten voor onze honden kunnen vinden zodat die voor altijd blij kunnen zijn, wat ze ook verdienen

Fatima

wolverino op zo 24 jan - 18:09

wat leuk om te lezen hoe je te werk gaat
en bijdeze een hele dikke knuffel voor al het werk en tijd dat je aan deze lieve diere besteed

ik heb veel respect voor jullie

Pebbles op zo 24 jan - 18:40

Sjonge zeg!
Diepe respect voor jou hoor! Wat een drukke dagen heb je. Van hort naar her heen en weer vliegen. Dat je het volhoud zeg!

De honden hebben echt heel veel geluk met iemand zoals jij! En de rest natuurlijk ook !

Grote knuffel voor jullie allemaal!

Sandra op zo 24 jan - 21:08

Wat een zeer drukke dag, effe dit en dan snel weer werken en naar de honden toe.

DIEPE RESPECT!!!!!!

Vele lieve knuffels van mij.

petra-elly op zo 30 mei - 13:02

Ik wou dat ik meer kon doen dan alleen deze mail lezen en thaison in huis halen.
Goed om te weten hoe jullie te werk gaan, thaison is er goed vanaf gekomen

Harriet op zo 30 mei - 13:29

Voor wie wil en kan is er meer te doen en kan er ook fysiek geholpen worden in het asiel.

De actie die we nu houden voor de overkappingen gaat super goed en de overkappingen gaan er zoals het lijkt vast komen.

Het zou super zijn als er mensen zijn die mee willen helpen deze overkappingen te bouwen samen met Hans, Manolo en Nick.

http://friends-of-animals.sosforum.net/vrijwilliger-worden-f17/vrijwilligerswerk-in-spanje-t1096.htm

Annemieke op vr 9 jul - 12:50

Ik heb ook èrg veel respect voor wat jullie voor de dieren daar doen , en het is interessant te lezen waar o.a Nero zit + hoe dat allemaal gaat daar. Heel veel succes, ben heel blij met mensen zoals jullie !!!
Groeten

Een dag uit het dagboek van Fatima van Chiripaina

Een dag uit het dagboek van Fatima van Chiripaina

Re: Een dag uit het dagboek van Fatima van Chiripaina

Re: Een dag uit het dagboek van Fatima van Chiripaina

Re: Een dag uit het dagboek van Fatima van Chiripaina

Fatima

Re: Een dag uit het dagboek van Fatima van Chiripaina

respect...